Fotoğraf: Alanya, 2020
İnsanların çokça rağbet ederek tükettiği her şey beni kendinden hızlıca itiyor. Kalabalıklarda paylaşılan mutluluk, mutluluk olmaktan çıkıyor benim için. Ben güzel anların içine; gercekten o anın güzelliğini görmeyi, o ana şahit olmayı hak eden insanların sığdırılmasından yanayım Ruknettin.
Keşfedilmesinden korktuğum ama herkese duyurmak istediğim şeyler oluyor zaman zaman. Ama bunu hiçbir zaman yapmamalıyım, biliyorum. Bu sebeple saklayabildiğim kadar saklayıp tutsak edeceğim seni düşüncelerimden inşa ettiğim parmaklıkların ardına.
Zaten sevgili Ruknettin bu dünya da hasretlikten örülmüş kalın parmaklıklara sahip birçok kilitli odadan oluşan bir yer gibi değil midir? Her bir oda ayrı bir öyküyü barındırıyor mu içerisinde? Bizim öykümüz ise dünyayı barındırdığı gibi içinde, bundan ötesini de kucaklıyor mu sence de?
Ancak böyle filizlenir güzel olan şeyler.
Saklamayı istediğim tüm hususları koca bir şehrin yapay ışıklarla aydınlatılmış kapkaranlık sokaklarına gömmeliyim. Gömmeliyim ki zamanı geldiğinde, yazgımız vücut bulduğunda bulması gerekenler bulmalı, görmesi gerekenler görmeli her şeyi. 🌸🌾
