Fotoğraf: Ankara, 2020
Bekleyişler insanın damağını kurutuyor Ruknettin. Tıpkı günlerce susuz kalmış gibi, su kaynağını ararken seraplara takılıp yanlış yönlerden gitmiş gibi. Yanlışa sürüklenmeden varmaktır sana niyetim. Ama yanlışlarla bezeli bu yollar beni öyle bitkin düşürdü ki. Takıldık belki etten çitlere, düştük belki de bizi tutacak, koruyacak sandığımız etten çitlerin çivi gibi keskin dillerinden dökülen gereksiz sözcüklerin zalimliğinin üstüne. Ve gördük ki insanlar nasıl da Allah lafzına sığınarak birbirlerini haksız yere sözcükleri ile ipe götürebiliyorlar Ruknettin. Sanırım onlar da biliyorlar bizim hassas noktamızın Allah ile aramızdaki bağın zedelenmesinden korktuğumuz olduğunu. Ah Ruknettin, sana da yazmasam hangi insanın karşısında ağzımdan dökülür kelimelerimin dert yükü, kim anlar ki içi süslü kelimelerdeki birikmiş bezmişliği, senin içinde bulunmadığın bomboş insan yığınlarından, sana varış yoluna kılavuzluk edemeyecek her insanın yanından çılgınca soyutlanma isteğini. Allah’a sığınmak bizi güçlü yapar Ruknettin. Ama Allah’ı meselelere dahil edip hak gözetmeden acımasızca sarf edilen sözler ise aciz yapar bizi. Gönlünü açıp bakamadığımız insanlar için kesin hükme varmak da aciz yapar bizi Ruknettin. Biz aciz insanoğlu herkesi alelade kafadan uydurma meselelerle zihin boşluklarımızda yargılama yetisini nasıl kazanmışız bilmem.. Seni, sana dair olanı arama peşindeyim her zaman. Çünkü bu koca kürede değerini kaybetmeyen o bir avuç insandan birisin sen ve bundandır benim sana beslediğim berceste hislerim..🌱🌍🌙🍁
