Fotoğraf: Alanya, 2020
Şu dünyada bir şeyler var olmaya başladığından beri değişmeyen iki şey var sevgili Ruknettin, ilki; aşırı sol görüşe sahip olmakla övünen ve kendini aşırı kültürlü sanan -fakat acınası ruh hallerinden habersiz olan- bununla birlikte kendilerinden başka diğer tüm insanları hor gören cühela teyze topluluğu, ikincisi ise; insanların bir şeye sahip olduktan sonra bir diğer başka şeye sahip olma isteği. 🤓Değişmediğini düşündüğüm başka husular da var tabii. Mesela; bir güz ya da bir kış günü belki de hiç geriye dönüp bakmadan öylece çıkıp gideceksin bir insanın hayatından Ruknettin. Bir gün gelecek, vedalarını geciktirdiğin bir gün, daha önce de bahsi geçen şekilde kalemin kağıda dökmesi gerekenleri dökmediğin, seninle ebede gelmesini istediğin şeyler ile ilgili bir gün belki. Belki bir gün Ruknettin. O zaman anlayabilirsin kalpten gelen kelimelerin her zaman dile gelmesi gerektiğini. Her zaman dediysem de olur olmaz, vakitsiz anlama sen. O bir dolma kalemin kağıda dökemediklerini senin dilin kusacak belki bir gün. Hem nasıl tam anlamıyla her şeyiyle ahiretlik veya her şeyiyle dünyalık yaşar ki insan Ruknettin. Ama ben Ruknettin.. ben galiba değiştim artık kalbinde fitne ve davranışlarında hadsizlik sezdiğim insanlara hakettiğini konuşmaya başladı bu ağzım. Kırılmak yerine insanlara durmaları gereken yerleri söylemeye başladım mesela. Hem de bunların yaparken onları önemsememeyi öğrendim, böyle yaparken birilerini kırdıysam da Allah beni affetsin.
Farkındayım, yine oradan oraya atladım durdum bir şeyler anlatırken fakat diyeceğim o ki sevgili Ruknettin; vedalaşmadan gitmelerde bir numara olmadığın, içinde söylenmedik hiçbir kelimenin, aciz kelimelerinin bir araya getirdiği içi süslü ve çelişkili cümlelerin olmadığı bir ömrün olmasının temenni ederim hep Alemlerin Rabbinden. Ve en önemlisi değişmeyen bir şeyin de sen olmasını diliyorum.🌾
