Hayat.. hayat dediğimiz şey sürekli bir bekleyiş içinde geçen süreç. Herkes kendince bir amaç belirlemiştir bu dünyada aldığı her bir nefesi tüketirken, ömrüne bir uğraş olsun diye. Bu hayat amacı kimisi için hayalindeki mesleğe sahip olmak, kimisi için istediği her cismi satın alabilecek kadar zengin olmak, kimi için ise evlenip 5 çocuk sahibi olmak gibi şeylerdir.
sahiden, siz hiç düşündünüz mü bu hayatta neden varsınız, halen nefes alıyorsanız muhakkak bu kainatta yaradılışınızın bir sebebi, Allah'ın sizin için bu dünyada biçtiği bir görev vardır. Gerçi işin aslı bu amaçların birçoğunu bizzat kendi irademizle seçip gerçekleştiriyoruz. Esasında birçoğumuzun maddeden, günü geçirmekten, dünyadan başka bir amacı olmadığı su götürmez bir gerçek. Aslında ezelden beri Allah'ın benim amacımı bildiği gibi benim de bunu tam anlamıyla bilmem yıllarımı aldı sanırım:) yıllarımı derken ergenlik zamanlarından sonrayı kastediyorum, çaktırmayın:) İnsanların üstünde yıllarca kalabilmek, elinden gelebilse ölümsüz olmak istediği bu mavi-yeşil-kahverengi küredeki amacımı anladığımda neyse ki son nefesimi vermemiştim. Elhamdülillah.
Ve şu var. Niçin burada olduğumuzu anlamamıza vesile olan birileri/ bir şeyler olduğu gibi, bu varoluş sebebimizi paylaşan bizim gibi insanları da bulabilmek gerekiyordu. O bizim gibi insanları da sımsıkı sarıp sarmalayıp kaybetmemek için çaba harcamak lazımdı. Daha önceki postlardan birinde de muhtemelen bahsini geçirmişimdir. Sevdiğim insanları paylaşamıyorum galiba
sanırım onlar kendilerini paylaşmamı istese dahi ben onları sizlerle paylaşmayacağım. Hatta bir gün evlenirsem, muhtemelen evlendiğimden falan bile haberiniz olmayabilir, öyle herkes gibi evlendiğimi duyurasım da yok hiç çünkü. Biz mutlu olalım, siz görmeseniz de olur kafasındayım sanırım. Paylaşırsam da ruhsal durumumun ani değişimine verin artık, napayım yani.:) Hani böyle çok kıymetli bir eşyanız vardır. Gider tozunu alır üstünü tekrar örter arada özledikçe gidip belli kişiler dışında kimseler görmeden bakıverir üstünü tekrar örtersiniz. Bazı şeyler öyle galiba. Rabbim ne kadar ömür verdi bilinmez fakat dünden itibaren 30'a 5 kala anladığım şey varoluş amacınıza giden yolda insan biriktirirken bol keseden değil tane tane biriktirin. Sayıca az olsa da her anlamda, donanımıyla bir sürü insana bedel olacak insanlar... Tadı öyle daha güzel çıkıyor. Çer çöp yerine ellerini tutup çiçek bahçelerine, deniz kıyılarına, kedi parkına gidebileceğiniz insanlar olsun yoldaşlarınız. Bu hayat başkalarının sizin için amaç edindiklerine ulaşmak için fazla kısa. Sizler de amacının yalnızca dünya olmadığı ve aynı amaçları paylaştığınız insanlara rast gelesiniz.
Bu da benden size gelsin o vakit: https://www.youtube.com/watch?v=Qprmq3Ol27A
İmza: Çayyaş Pollyanna
