Fotoğraf: Alanya, 2020

Seni o kadar yoğun hislerin arasına hapsetmişim ki Ruknettin ancak ben serbest bırakırsam özgür kalabilirsin, biliyorum. Seni bırakmak istemediğim ise her halimden aşikarken gecenin belli vakitlerinde herkes uyuduğunda aklımın en derin köşesinde tam sustuğun o yerden yine birden uyanıveriyor ve kendinle ilgili olan her şeyi canlandırıyorsun zihnimin, suretinin yer aldığı zindanlarında. Gözlerimi açtığımda, kapadığımda, uyuduğumda, uyandığımda, konuştuğumda, hayallere daldığımda, seni düşündüğümde, dünyanın bu hengamesi bitecekmiş gibi sanki, tam anlamıyla öyle bir huzur. Ellerindeki gözle görülemeyecek zihin kelepçelerimi çözdüğümde seninle ilgili her şeyi kaybedeceğimden korkuyorum, bundandır seni zihnimde kocaman ve sürekli beni tercihlerim arasında ikilemde bırakan bir bulut haline getirişim. Çünkü şunu iyi bilirim ki Ruknettin bu dünyada bir şeye sahip olmak yoktur, bu koca evrende bile kendimizi tam olarak aidiyet hissi ile kuşatabileceğimiz bir parça toprak bulamazken, seni de bir gün bulmakla birlikte aslında kaybedeceğim belki de. Belki kaybetmeye bile başlamışımdır. Bunu en başından bilseydim sevgili Ruknettin senin ellerimden, düşüncelerimden kayıp gitme ihtimalin oldugunu, bilseydim bir sabah uyandığımda ağrılarımın geçmek yerine daha da şiddetleneceğini kazırdım hafızama sana dair olan ve sana benden akıp gidecek olan her şeyi. Her cümleyi, her bir şarkıyı, her gülümsemeyi, her hayali. Biz kadınların anaç ruhundandır belki de Ruknettin, saklar, besler ve büyütürdüm sana dair olan her şeyi, her duyguyu. Tabiplerde aramak mı yarana olacaktı merhem, merhemi sevgidir insanın Ruknettin, unutma bunu hiç. Mecnun’a şifa Leyla, Hasan’a şifa Zeynep, Mehmet’e şifa Büşra, Davud’a şifa Gülo, bana şifa sen ama en esaslı şifa bizedir Allah’tan gelen.🌙🌾🌱🌍Sana dair en sevdiklerimden bir şey: https://youtu.be/_pR5Ue5Ryo4