Fotoğraf: Konya, 2019

Ruknettin'in geçtiği yollardan geçmek, özgürlüğüne düşkün kuşların camilerin üzerine konuşunu izlemek kadar güzel. Ruknettin ki bir kara yağız delikanlı, boyu selvi gibi ve güçlü kuvvetli, bir o kadar da Allah korkusu ile dolu gönlü tıpkı İstanbul'un Fatih semti gibi.. Böyle taşı sıksa suyunu çıkarır derler ya.. tam öyle işte. Yüreği bir kilitli kutu Ruknettin'in. Kimsecikler anlayamaz. O buna insanların sebep oldugunu söyler. Ama işin aslı belki de çok farklıdır. Bunu asla öğrenemeyeceğiz. Bu kilitli kutuda ne acılar vardır kim bilir. Acıların yerini mutluluklar, sevinçler alsın hep Ruknettin. Pekâlâ; "Senin de vadilerin vardır Ruknettin!, kehanetler kurarsın,yağmalarsın kendini, kurtarıp o yangında ilk önce kalbini, niyedir,aynalarda azalır sesin." Ve sen Ruknettin, bu dünyadan öylece geçip gitmemelisin. Bilmeli insanlar senin bu güzel kalbini, okumalılar senin dilinden kağıda dökülen üç beş kelamı. Ama sen bir gizsin, bilinmezliği seversin. Ne sevdiklerin bilinsin istersin ne de kalbindeki sarmaşıkları ve onların arasında açan çiçekler. Bir gün hislerinin de fotoğraftaki kuşlar kadar özgür olabilmesi dileği ile.🌾